Gry i łamigłówki wspierające edukację matematyczną

Budujemy siatkę 2×2 z platform. Zadaniem dziecka jest ułożyć na każdym miejscu po jednym kole w taki sposób, by w żadnym rzędzie ani kolumnie nie powtarzał się kolor.

Do realizacji zadania można wykorzystać przygotowane karty pracy SUDOKU z różnymi wariantami ułożenia pierwszych trzech / czterech kół.

Przypisujemy operacje do kolorów:
● czerwone koło zębate = dodaj 5
● niebieskie koło zębate = odejmij 2
● żółte koło zębate = dodaj 7
● zielone koło zębate = odejmij 4

Następnie budujemy „maszynę” z zębatek — każda z nich odpowiada za określoną operację, np.: dodaj 5, odejmij 2. Uczniowie wrzucają liczbę (np. 10) i przechodzą przez kolejne zębatki, licząc wynik końcowy.

Uczniowie losują sekwencję klocków i muszą ją „rozszyfrować” — podać wartość całkowitą.

Nauczyciel zapisuje wartości dla poszczególnych elementów (mogą być inne dla kolorów i inne dla elementów), np.:
● żółte koło zębate = 7
● żółty walec = 5
● czerwone koło zębate = 4
● łącznik krzyżowy = 3

W określonym czasie (np. 1 minuta) uczeń musi ułożyć jak najwięcej konstrukcji o wskazanej wartości (np. 23, 15, 48).

Na ile różnych sposobów można ułożyć na platformie cztery klocki w czterech różnych kolorach?

To pytanie może wydawać się proste, jednak jest świetnym wyzwaniem dla dzieci, szczególnie jeżeli weźmiemy pod uwagę, że platformy nie można obracać (czyli np. otwory znajdują się zawsze na dole i po prawej stronie). Rozwiązanie tego zadania wymaga uwagi — żadna konfiguracja nie może się powtórzyć.

Nauczyciel dzieli dzieci na cztery zespoły, każdemu zespołowi przydziela 25 platform. Dzieci z platform budują matę 5×5, u góry umieszczają układ współrzędnych z literami, po lewej stronie z cyframi. Następnie budują w grupie cztery wieże z kół zębatych, walców i łączników, różnych wysokości. Wieże ustawiają w różnych miejscach na platformie, tak by się ze sobą nie stykały. Zieloną zębatką z niebieską korbką zaznaczają pole startu, niebieską z żółtą korbką — pole mety.

Zadaniem każdego zespołu jest wybranie najkrótszej drogi od startu do mety, która:
A) będzie omijała wszystkie wieże
B) będzie omijała tylko te wieże, które zostaną wskazane do ominięcia
C) będzie przechodziła przez najwyższą wieżę
D) będzie przechodziła przez wszystkie wieże

Uwaga:
Omija wieżę — to znaczy, że kiedy zakręcimy naszą trasą, wieża nie porusza się.
Przechodzi przez wieżę — kiedy zakręcimy trasą, wieża porusza się.

Uczniowie układają za pomocą jednego koloru kół zębatych trasę z punktu A do B w taki sposób, że jedna bądź dwie osoby układają koła, a pozostałe mówią (nie wolno pokazywać) punkt w układzie współrzędnych, na którym należy umieścić kolejne koło.

W grze biorą udział dwie drużyny (bądź para). Obie drużyny mają ten sam zestaw zębatek oraz matę 4×4. Każda drużyna rozmieszcza koła zębate dowolnie na macie. Następnie drużyny zgadują naprzemiennie, na których polach znajduje się koło zębate w konkretnym kolorze (np. C4 zielony). Jeżeli drużyna trafi, zabiera zębatkę przeciwnika. Wygrywa drużyna, która w trakcie gry zbierze więcej kół zębatych.

Gracze na zmianę umieszczają po jednym swoim klocku na wolnym polu planszy. Celem jest ustawienie 5 klocków w jednej linii — poziomo, pionowo lub ukośnie.

Gra kończy się, gdy:
● jeden z graczy ułoży 5 swoich klocków w linii — wygrywa,
● cała plansza zostanie zapełniona — remis.

Zabawa dla grup trzyosobowych. Najpierw zespół układa matę 2×2 z czterech platform. Następnie dwie osoby wybierają swoje kolory kół zębatych (np. gracz A niebieskie — „kółko”, gracz B zielone — „krzyżyk”). Kładą je po lewej i prawej stronie platformy.

Następnie stają przed platformą obok siebie i wspólnie ustalają układ współrzędnych (np. górne kolumny to A, B, C itd., a rzędy od góry to 1, 2, 3, 4), a obaj odwracają się tyłem, czyli plecami do platformy. Ich zadaniem jest mówić, w których miejscach gracz C ma włożyć koło zębate w danym kolorze gracza, np.:
● gracz A mówi: A1, gracz C układa wtedy niebieskie koło w polu A1,
● gracz B mówi: B2, gracz C układa zielone kółko w polu B2.

Wygrywa osoba, która nie patrząc ułoży trzy własne koła zębate w jednej linii poziomej, pionowej bądź po skosie.